บทที่ 37 ความหวาดหวั่นที่ซ่อนอยู่

ชายหนุ่มกดตัดสายจากหัวหน้า รปภ. ทิ้งอย่างแรง หงุดหงิดจนแทบอยากจะปาโทรศัพท์อัดกำแพง เขาเดินกระแทกส้นเท้ากลับเข้าไปในห้องแต่งตัวอีกครั้ง สายตากวาดมองไปทั่วทุกมุม จนกระทั่งไปสะดุดเข้ากับประกายแสงวิบวับที่สะท้อนจากโต๊ะเครื่องแป้ง

สร้อยคอเพชรรูปหยดน้ำที่เขาเป็นคนสวมให้เธอกับมือ... ถูกวางทิ้งไว้บนนั้น

"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ